|
Başka bir yerlerde, başka bir hayat sürmek istiyorum..
Adını bile duymadığım bambaşka bir ülkenin, ilkel sayılabilecek bir köyünde belki.. Din, siyaset, makam, mevki, para vs. gibi insanları birbirine düşürmekten ve kaos yaratmaktan başka hiç bir halta yaramayan tüm kavramlardan bihaber o köyde; dillerini bilmediğim o insanlarla yaşarken, bir şeyler için sadece gülümseyerek teşekkür etmek, başımı eğerek selamlaşmak, el sallayarak vedalaşmak istiyorum.. ve belki şarkılar mırıldanmak ara sıra.. Binlerce defa kurulmuş, hiç bir sonuca hizmet etmeyen ve ipotekli bir miras gibi nesilden nesile geçen binlerce ezbere cümleden uzakta; yıllarca susmak..
Anlamsız sorgulardan, klasik yargılardan, laf olsun diye konuşmalardan, dışardan bakmalardan, içerden yıkmalardan, zorlamalardan, bağırış çağırışlardan, orospuluklardan, piçliklerden, tamamen anlamsızlık üzerine kurulu tüm düzeni anlamlı sebeplere bağlama çabalarından ... bıktım..
"Sakin olun!" diye bağırmak istiyorum.. "Biraz sakin olun ve susun!" "Hepiniz susun! Herşey sussun! Kuşlar, böcekler ve rüzgar bile.. Bir çöl kadar sessiz olsun her yer.." "Hiç bozmak istemeyeceğiniz kadar huzurlu bir sessizlik.." "Bunu biliyorum, bunu çok iyi biliyorum ki; tekrar konuşmaya başladığınızda, o saçma kaosun içine düşmek istemeyeceksiniz.."
Kocaman, koskocaman evreni yaratıp, milyarlarca yıllık tüm yaşamı nihayetinde ödül ve cezayla sonlandıracağını söyleyen tanrının ne yapmaya çalıştığını, böyle bir şeye neden gerek duyduğunu hiç anlamıyorum.. Amaçlarımız, planlarımız, zorunluluklarımız ve dışımızda gelişen tüm şartlarla, günün getirdikleriyle ve getirmesini istediğimiz şeylerin hayaliyle; gecelerimizi ve gündüzlerimizi tarihe çevirirken..
Bir şeylere şaşırmayı çok isterdim.. Herkesten her şeyi beklerken; bir iyilik meleğinin caniye ve bir caninin iyilik meleğine dönüşebildiğini yüzlerce kez tecrübe etmişken; dün imkansız olanın bugün mümkün olduğunu ve bugün imkansız olanın bir gün mutlaka mümkün olacağını bilirken; her an yeni bir şeyin keşfedilebileceği ve bunun belki tüm yaşamı değiştirebileceği ihtimaline bu kadar hazırlıklıyken, kötü, çirkin, iğrenç, dehşet haberler ve görüntülerle içim tıka basa doluyken.. Bir şeylere şaşırmak isterdim..
Bir de ne isterdim biliyor musunuz.. Benim gibi sıkıcı bir kaç insanla, çimenlere yayılıp, biralarımızı yudumlarken birbirimize kitap okumak.. Harfler sese dönüşürken gözlerimi kapatıp hayal sahnemi açmak.. Rüzgara karşı ağır ağır bisiklet sürmek.. Bir sürü çocukla saatlerce oyun oynamak.. Pisliğe bulanmış her davranıştan, fesat karışmış her düşünceden ve her önyargıdan kopmak..
|